BERYL

Be

Liczba atomowa:

 4

  Najważniejsze minerały:

beryl
euklaz
gadolinit
chryzoberyl
fenakit

Masa atomowa:

 9,012182

Stopnie utlenienia:

 +II

Tlenek:

 amfoteryczny

Elektroujemność:

 1,5

Gęstość:

 1,848 g/cm³

Beryllium

Temperatura topnienia:

 1278 ^oC

[He]2s²

Temperatura wrzenia:

 2970 ^oC

Grupa:   IIa

 (Berylowce)

 metal

 metaliczny

Odkrywca: Louis Nicolas Vauquelin (1798)

Izotopy trwałe:  1

 ⁹Be

T_1/2 najbardziej trwałego izotopu promieniotwórczego: 1,6 ^. 10⁶ lat

Rozpowszechnienie:   0,0002 %

 Litofilny

Występowanie:

Zastosowanie: w reaktorach jądrowych jako moderator oraz reflektor (lustra neutronowe); w technice rentgenowskiej i fizyce w postaci folii nakładany na okienka lamp rentgenowskich i cyklotronów; jako materiał konstrukcyjny pojazdów kosmicznych; jako utwardzacz w stopach miedzi (brąz berylowy) stosowanych do produkcji kabli m. in. trakcji elektrycznej; składnik twardych szkieł metalicznych i materiałów mikroelektronicznych; z tlenku berylu wyrabia się chemo- i żaroodporne tygle (temp. topn. 2530 ^oC) oraz syntetyczne szmaragdy (szmaragd naturalny to zielona odmiana minerału berylu); sole berylu są trujące, od ich słodkiego smaku pochodzi dawna nazwa berylu - glucynium.