BIBLIOTEKA KÓRNICKA PAN

TEKI DWORACZKA

(wyciąg)

Borzęccy h. Półkozic wyszli z Borzęcic (dziś Borzęcinek) w p. lubelskim. Pisali się z Kozarzewa, wsi też w p. lubelskim. Nie wiem, czy można do nich zaliczyć szlachetnego i sławetnego.
Walentego, obywatela bydgoskiego, który w 1569 roku pozywał Wojciecha Kłodzińskiego o niedopuszczenie do intromisji w Dobiejewie i innych wsiach w powiecie gnieźnieńskim (p.915 k.294v).

Stanisław nie żyjący w roku 1603, ojciec Marcina, który w roku 1603 oprawił posag 100 zł żonie swej Małgorzacie Krąpiewskiej, córce Erazma (N.165 k.100). Nie żył już w roku 1636 (P.1033 k.708v). Andrzej, syn Marcina i Małgorzaty Krąpiewskiej, sługa zmarłego Stefana Trąmpczyńskiego, zaślubił 7 września 1636 roku Mariannę Rachwałkównę Zbierską (LC Książ), córkę Jerzego. W roku 1636 Andrzej jako spadkobierca ciotki Katarzyny z Krąpiewskich Gajewskiej skwitował z 300 zł Wojciecha ze Sławianowa Czeszewskiego (P.1033 k.708v). Oboje małżonkowie dostali w roku 1648 zapis 1.000 zł długu od Jana Tymienieckiego (P.1058 k.318v). W roku 1649 oboje małżonkowie wydzierżawili od Władysława Manieckiego i żony jego Doroty z Konarzewa wsie: Luciny, Dąbrowę, Kotowo, części Niezamyśla (Kośc.302 k.151v). W roku 1652 zostali przez Manieckiego skwitowani z 3.600 zł z tej dzierżawy (P.1065 s.561). W roku 1651 Andrzej mianował opiekę dla zrodzonych z Marianny Zbierskiej dzieci (P.1063 k.379v). W roku 1652 Andrzej żonie zapisał dług 1.500 zł (P.1064 k.471). W roku 1653 od Adama Rozdrażewskiego, kasztelana przemęckiego, wydzierżawili wsie Szypłowo i Stramice (Py.151 s.181). Andrzej umarł 4 lipca 1664 roku, pochowany w Książu (LM Książ). Marianna, jako wdowa, dostała 1665 roku zapis 800 zł od Stefana Trąmpczyńskiego (P.1076 k.769v). Córki ich: Katarzyna, wydana w roku 1659, krótko po 3 stycznia, za Jana Drzewieckiego, nie żyła już 1672 roku, Zofia, w roku 1672 żona Wojciecha Kawieckiego, Anna, w roku 1672 żona Jakuba Omińskiego, Barbara, w roku 1672 niezamężna (Kośc.305 k.610).

Ksiądz Jakub pleban w Rusku, występował w roku 1636 przeciwko Władysławowi Bojanowskiemu, posesorowi tej wsi, dziedzicznej jego żony Anny Suchorzewskiej, skarżąc go o gwałty skierowane przeciwko wierze katolickiej (P.161 k.136). Ksiądz Jakub, wikary w Wyskoci 1641 roku (Kośc.299 k.414v). Szlachetny Michał Borzęcki, syn „szlachetnej pani Grotowej”, zmarł 5 sierpnia 1656 roku. Szlachetna panna Katarzyna „Grotówna Borzęcka”, zmarła 7 września 1656 roku (LM Dopiewo).

Wojciech, syn Karola nie żyjący w roku 1659, miał syna Kazimierza (P.1071 k.10v), który w roku 1652 dzierżawił wraz z żoną Marianną Wolską części Kotowa w powiecie kościańskim od Mikołaja Dunina (Kośc.302 k.637v). Jego drugą żoną była w roku 1668 Zofia Giżycka (Kośc.305 k.416). W roku 1670 wydzierżawił na trzy lata Oborzyska od małżonków Kuczkowskich (ib. k.494), a w roku 1684 nabył sposobem wyderkafu za 5.000 zł od Andrzeja Gniewkowskiego Broniszewice w powiecie gnieźnieńskim (P.1107 IV k.30v). Zofia Giżycka umarła bezpotomnie (I.Kon.66 k.58), a Kazimierz w roku 1684 ożenił się po raz trzeci z Zofią Grzybowską, oprawiając jej na krótko przed ślubem posag 2.000 zł (P.1107 I k.19). Zofia Grzybowska żyła jeszcze w roku 1686 (P.1112 VIII k.2). Czwartą żoną Kazimierza była Konstancja Wałdowska, wdowa p. v. po Stanisławie Brudzyńskim, z którą w roku 1692 spisał wzajemne dożywocie (P.1123 I k.117). Wraz z nią od Andrzeja Łakińskiego wziął w zastaw w roku 1692 na trzy lata Oleszno w powiecie kcyńskim (P.1139 VIII k.22). Umarł w roku 1709, po 13 kwietnia a przed 19 października (Kc.134 k.33v). Konstancja żyła jeszcze w roku 1712, nie żyła już w roku 1713 (P.286 k.28v; 289 k.58). Nie wiem czy z tym Kazimierzem można identyfikować Kazimierza, w roku 1672 podpiska grodzkiego konińskiego, zaś w latach 1674-1680 podpiska i regenta kancelarii grodzkiej konińskiej (I.Kon.60 k.350v; 730v; 63 k.213v: ZTP 32 s. 1401). Z Marianny Wolskiej syn Jan, z Zofii Grzybowskiej syn Maciej Stanisław i córka Konstancja, niezamężna w roku 1694 (P.1127 VI k.83), w latach 1711-13 za Józefem Umińskim.
Jan, syn Kazimierza i Marianny Wolskiej, nazwany w roku 1709 synem najstarszym (Kc.134 k.33v), kwitował w roku 1723 z dóbr po rodzicach brata Macieja (P.1191 k.138v). Nie żył już w roku 1755 (Kc.143 k.30v). Z nieznanej mi żony pozostawił córkę Barbarę, p. v. żonę Wojciecha Brzezińskiego, s. v. w latach 1755-69 za Wawrzyńcem Trzebiatowskim.
Maciej Stanisław, syn Kazimierza i Zofii Grzybowskiej, pisał się z Kozarzewa, występował w roku 1694 (P.1127 VI k.83; Kc.134 k.38v), spisał w roku 1710 wzajemne dożywocie ze swą żoną Eleonorą Olszewską, córką Antoniego, łowczego sieradzkiego i Katarzyny Karchowskiej (N.193 s.71). Procesował w roku 1713 w imieniu własnym i rodzeństwa dzieci ich macochy Konstancji (P.289 k.58). Zawierał w roku 1714 kontrakt z Łukaszem Krzyżanowskim o dobra Oleszno (Kc.134 k.176). Wraz z żoną współdziedzic jej wsi po rodzicach Karchowa, Belęcina i Goli 1717 r. (P.1152 k.11v), posesor klucza krobskiego w latach 1718-35 (LB i LC Krobia). Skupił w roku 1719 części w Goli, od żony za 25.000 zł i od jej sióstr Joanny Janowej Wierzchlejskiej i Franciszki Andrzejowej Pigłowskiej za 12.000 zł (P.1169 k.50,50v), a żonie swej jednocześnie oprawił posag 21.511 zł (ib. k.55v). Dziedzic Pudliszek w powiecie kościańskim 1720 roku (Ws.79 k.140), posesor Oleszna 1726 roku (Kc.135 k.154v), w roku 1726 mianował plenipotenta Wojciecha Grzybowskiego dla windykowania od Karola Krzesińskiego sumy 1.000 zł ze spadku po dziadzie Wojciechu i pradziadzie Karolu (P.1206 k.40). W r. 1731 już po śmierci żony Eleonory Olszewskiej w imieniu zrodzonych z niej dzieci, oraz inni współspadkobiercy Anny z Pstrokońskich Lipskiej, miecznikowej poznańskiej, rodzącej się z Olszewskiej, dobra po niej spadłe, to jest części Sulmówka w powiecie sieradzkim i Stojanowa Wielkiego i Małego w powiecie kaliskim sprzedali za 34.800 zł Janowi z Gaszyna Wierzchleyskiemu (I.Kal. 168/70 s.201). Podwojewodzi kaliski 1739 roku (LC Krobia), nie żył już w roku 1742 (Kość.321 s.163).
Dzieci Macieja: Aniela, urodzona w Olesznie, ochrzczona 15 lutego 1711 roku (LB Gołańcz), wydana w Krobi 30 listopada 1730 roku za Ignacego Skórzewskiego, potem podwojewodziego poznańskiego i generała majora wojsk koronnych, umarła w roku 1773 i pochowana 2 sierpnia 1773 roku u Bernardynów w Koźminie (Arch.Bern.W.50), Anna Marianna, ochrzczona w sierpniu 1712 roku (LB Panigródz), zmarła 15 grudnia 1713 roku, Michał Franciszek, urodzony 11 września 1713 roku, zmarły w Goli 4 marca1714 roku, Teresa Justyna, ochrzczona 4 października 1714 roku (LB Stary Gostyń), w latach 1736-42 żona Karola Dzirżanowskiego, Salomea Elżbieta, ochrzczona 17 października 1715 roku (ib.), zaślubiona w Krobi 9 marca 1739 roku Adamowi Chrościckiemu, Andrzej Tomasz, urodzony w Goli 29 listopada 1716 roku, zmarły 15 sierpnia 1717 roku (LB i LM Stary Gostyń), Marianna, urodzona w Pudliszkach, ochrzczona 3 lutego 1719 roku, zmarła 9 października 1721 roku, Józefina Zofia, zmarła po czterech tygodniach życia 25 stycznia 1723 roku, Józef, zmarły 6 kwietnia 1725 roku, mający rok (LB i LM Krobia), Katarzyna, urodzona w Ostrowiecku, ochrzczona 28 kwietnia 1729 roku (LB Dolsk), zmarła 1 stycznia 1730 roku. (LM Krobia), Anna, niezamężna w roku 1742 (P.1267 k.120), Konstanty i Antoni.
Konstanty, syn Macieja i Eleonory Olszewskiej. W roku 1727 wraz z bratem Antonim i siostrami współspadkobierca Joanny z Pstrokońskich Lipskiej, ciotecznej siostry ich ojca (Ws.82 k.19v). Wraz z bratem Antonim dziedzice wsi macierzystej Goli w roku 1743 (P.1270 k.184; Kośc.323 k.194). Konstanty i Antoni bracia rodzeni z Kozarzewa Borzęccy, podwojewodzice kaliscy, wedle dawnej manifestacji z 1746 uczynionej przez Antoniego w imieniu swoim i brata, manifestował się przeciwko Adamowi Chrościckiemu stolnikowi łomżyńskiemu mężowi ol. Salomei Borzęckiej ich siostry (k. 40) ol. ojciec zeznającego dzierżawił od biskupa poznańskiego klucze Krobski i Dolski, a Chrościcki za jego życia wszedł w ich posesję i brał dochody, skutkiem jakiegoś ze strony ich ojca poczucia wdzięczności. Konstanty zaślubił we dworze w Tworzamirkach 18 maja 1750 roku Urszulę Boleszównę (LC Kunowo), córkę Antoniego Bolesza, burgrabiego poznańskiego, i Zofii Kowalskiej. Wtedy był dziedzicem wsi Tworzymierki w powiecie kościańskim kupionej za 32.000 zł od teściowej (P.1298 k.149,149v,150). Posesor Ostrowieczka w latach 1753-67, wraz z bratem Antonim sprzedali 6 września 1755 roku Golę za 100(?) zł wielmożnemu Kazimierzowi Kierskiemu (P.1314 k.162), ale tego jeszcze roku skasowali ten kontrakt sprzedażny (P.1315 k.193). Konstanty sprzedał Tworzymierki w  roku 1755 za 40.000 zł Florianowi Bojanowskiemu (P.1315 k.57,57v). Golę obaj bracia sprzedali w roku 1760 Wojciechowi Radolińskiemu za 123.000 zł (P.1330 k.162). Wraz ze swą żoną wziął Konstanty w roku 1759 w zastaw Sulewo od Ignacego Kotarbskiego (Kośc.328 k.105). Żonie tej w roku 1766 oprawił 12.000 zł posagu (P.1341 k.187). Umarł w dzierżawionych przez siebie Dalabuszkach 26 lutego 1772 roku, mając około 58 lat, pochowany w Osiecznie u Reformatów (LM Kunowo). Wdowa Urszula Bolesz miała w tym czasie z Kowalskimi sprawę o Ostrowieczko (Kośc.331 k.114). Od Józefa Chłapowskiego, starosty kościańskiego, kupiła ona 26 czerwca 1781 roku za 20.000 zł wsie: Charbielin, Trzebidza, Łapigur w powiecie kościańskim (P.1358 k.102). W roku 1781 kupiła od Jana Napomucena i Antoniego braci Mielińskich za 80.000 zł Sokołowo w powiecie kościańskim (P.1358 k.113v). W roku 1789 występowała jako dziedziczka Sokołowa i Charbielina (Kośc.335 k.250). Umarła w Sokołowie 26 marca 1803 roku, mając 80 lat, pochowana u Reformatów w Osiecznie (LM Dłużyna).
Dzieci Konstantego i Urszuli Bolesz: Eleonora, urodzona w Ostrowieczku, ochrzczona 15 lipca 1753 roku, Salomea, urodzona w Ostrowieczku, ochrzczona 15 lipca 1753 roku (LB Dolsk), zaślubiona w Kunowie 28 czerwca 1771 roku Maciejowi Potockiemu, wdowa po nim w 1787 roku, w dniu 21 lutego 1789 roku  wyszła s. v. za Ludwika Dzierżawskiego, porucznika wojsk koronnych (LC Poznań, Sw. Małgorzata), zmarła w poznańskim klasztorze Bernardynek 20 września 1804 roku (LM Poznań, Sw. Marcin), Wincenty Ignacy, ochrzczony 9 kwietnia 1754 roku, Józef Wojciech, ochrzczony 23 kwietnia 1755 roku, dziecko nieznane z imienia zmarłe 8 października 1757 roku, Julianna, urodzona w Ostrowieczku, ochrzczona 27 października 1759 roku, żyjąca jeszcze 27 listopada 1803 roku (LB Dłużyn), Jadwiga, zmarła 29 października 1760 roku, dziecko nieznane z imienia, zmarłe 20 maja 1767 roku, dziecko nieznane z imienia zmarłe 1 czerwca 1767 roku (LB i LM Dolsk), Franciszka, urodzona około roku 1771, zaślubiona przed 21 października 1799 roku Stanisławowi Zabłockiemu, umarła jako już wdowa w Legniszewie 5 grudnia 1836 roku, mając lat 65 (LM Kcynia), Franciszek, urodzony w Dalabuszkach 1 września 1771 roku (LB Kunowo), dziedzic Sokołowa w 1800 roku (LB Dłużyna), Marianna, zaślubiona we dworze w Sokołowie 12 lipca 1801 roku Franciszkowi Wilkońskiemu, wiek swój określiła na 25 lat, czyli rodziła by się w 4 lata po zgonie ojca!
Antoni Michał, syn Macieja i Olszewskiej, ochrzczony 18 czerwca 1725 roku (LB Krobia). Pierwszą jego żoną była Marianna Skąpska, córka Andrzeja Skąpskiego, z której była córka jedynaczka Helena (I.Kon.79 k.121). Ożenił się powtórnie 23 września 1754 roku z Joanną Malczewska, córką Franciszka Malczewskiego, pisarza grodzkiego kościańskiego i Katarzyny z Jerzykowskich, wdową p. v. po Kazimierzu Szołdrskim (LC Chwałkowo). Dostał od niej krótko przed ślubem, 15 września 1754 roku, zapis 5.000 zł (Ws.92 k.54). Podwojewodzi kaliski w 1757 roku (Kośc.327 k.157). Od wdowy Katarzyny p.v. Piaseckiej, s. v. Grudzieckiej, kupił w roku 1760 za 40.000 zł Włostowo Małe (Ws.92 k.254). Żył jeszcze w roku 1767 (I.Kal.206/8 k.133v). Tytułowany stolnikiem mozyrskim(!), nie żył już w roku 1769 (Kośc.331 k.30-32). Wdowa Joanna Malczewska żyła jeszcze w roku 1782 (Py.163 k.100)
Helena córka Antoniego Michała i Marianny Skąpskiej, zostająca w roku 1758 pod opieką dziada Andrzeja Skąpskiego (I.Kon.79 k.121), w roku 1767 wyszła za Rafała Chlebowskiego, była dziedziczką Włostowa (P.1348 k.44). Z Chlebowskim rozwiedziona w roku 1771, była s. v. w roku 1773 za Rochem Rożnowskim, nie żyjąca w roku 1780.
Antoni miał mieć jeszcze syna Antoniego Edwarda, chyba z drugiej żony, urzędnika celnego, wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie Polskim w roku 1838 (Uruski). Zob. tablicę 1.

Jan Roman, nie żyjący już w roku 1671, ojciec Franciszka, męża w roku 1670 Anny Ostaszewskiej (I.Kon.60 k.95), który swej żonie w roku 1671 zapisał dług 1.000 zł (ib. k.169v). Żył jeszcze w roku 1673 i był wtedy dzierżawcą części wsi Lisiec Mały (I.Kal.133 s.210).
Wojciech i żona jego Agnieszka Biegańska, oboje nie żyjący w roku 1677, rodzice Chryzostoma (ZTP 32 s.653).
Barbara zaślubiła przed 12 września 1688 roku Józefa Waleriana Miklaszewskiego i żyła z nim jeszcze w roku 1684, a była w latach 1697-1699 wdową. Jej siostra Teresa za Jakubem Boińskim (G.98 k.539v).

Jan z Kozarzewa, nie żyjący już w roku 1686, miał z żony Zofii Rożnowskiej, nie żyjącej w roku 1718, synów: Władysława i Jakuba oraz córkę Reginę, która wyszła w Gębicach 14 lipca 1715 roku za Jana Gintowta i żyła z nim jeszcze w roku 1718.
Władysław miał w roku 1686 przywilej na sołectwo w Policku w kluczu ciążyńskim dany mu przez biskupa poznańskiego Wierzbowskiego (P.1111 I k.87v). Poślubił Zofię Jabłkowską, córkę Mikołaja Jabłkowskiego i Elżbiety z Radeckich w 1690 roku (Py.156 s.92; G.90 k.140,141). Roborował swój testament, datowany w Balicach 18 listopada 1718 roku. (I.Kon.75 k.97). Od Wawrzyńca Jankowskiego i jego żony odkupił w roku 1721 za 1.100 zł wójtostwo we wsi królewskiej Dębnie (ib. k.294v). Spisał w tym Dębnie testament 20 marca 1736 roku. Bezdzietny, nie żył już w roku 1739 (I.Kon.77 k.151).
Jakub z Kozarzewa, syn Jana, a brat powyższego Władysława, ożenił się na krótko przed 2 sierpnia w roku 1702 z Marianną Bardzką herbu Szaszor córką Piotra i Urszuli z Młodziejowskich, wdową p. v. po Eliaszu Birszyńskim (G.91 k.99). Był w roku 1705 dzierżawcą wsi Węgierki, dziedzicznej Andrzeja Rożnowskiego (LB Gozdowo), a w latach 1711-1714 dzierżawcą Dzierzązna (LB Gębice). Marianna żyła jeszcze w roku 1737 (I.Kon.79 k.188v), a Jakub w roku 1739 (ZTP 49 k.77). Nie żył już Jakub w roku 1740 (I.Kal.177 s.326). Ich córka Zofia była w roku 1737 żoną Józefa Jabłkowskiego. Synowie Wojciech Józef, Jan Augustyn, i Józef Jan, ochrzczony 5 lutego 1705 roku (LB Gozdowo).
Jan Augustyn wraz bratem Wojciechem Józefem występował w roku 1737 (LB Gębice). W roku 1739 spadkobierca i jeden z wykonawców testamentu stryja Władysława (I.Kon.77 k.151). Żył jeszcze w roku 1740 (I.Kal.177 s.326). Bezpotomny, nie żył już w roku 1741 (I.Kon.77 k.210).
Wojciech Józef, dziedzic wsi Grotowy Wielkie i Małe, Kleparz, Grzybowo, części w Stawie, odziedziczonych po Bardzkich, sprzedał te dobra w roku 1774 za 30.000 zł Pawłowi Józefowi Małachowskiemu i jego żonie (G.100 k.590). Żył jeszcze w roku 1777 (I.Kon.81 k.132v).

Stanisław, ojciec Stanisława ochrzczonego 21 listopada 1691 roku (LB Fara Poznań). Kazimierz i Anna, rodzice Pawła Antoniego, urodzonego w Jankowicach ochrzczonego 28 marca 1693 roku (LB Ceradz). Aleksander i Barbara, rodzice Józefa ochrzczonego 19 marca 1700 roku (LB Pobiedziska). Ksiądz Jan, wikariusz w Radlinie 1705 roku (LB Wilkowyja i Cielcza), proboszcz tamże, zmarł 2 grudnia 1740 roku (LM Radlin). Jadwiga w roku 1707 zaślubiła Aleksandra Kleparskiego i oboje umarli jednocześnie 26 września 1707 roku (LM Chodzież). Panna Regina, chrzestna 14 lutego 1708 roku (LB Dobrzyca). Kazimierz z Kozarzewa, w roku 1715 mąż Teresy Gadomskiej (ZTP 40 k.93). Jakub, w roku 1715 mąż Marianny Pląskowskiej, córki Jana Pląskowskiego i Urszuli z Młodziejewskich (P.1149 I k.59v). Anna i jej mąż Wojciech Kawiecki nie żyli już oboje w roku 1716. Stanisław, w roku 1717 mąż Eleonory Olszewskiej (Ossowskiej?) (LB St. Gostyń).

Mikołaj, tenutariusz Giecza, mąż Teresy N. w roku 1717 (LB Targowa Górka), zmarłej w roku 1747 i pochowanej 24 listopada tego roku (Nekr. Reformatów Pozn.). drugą żoną Mikołaja była zaślubiona w Gnieźnie 1 marca 1748 roku Anna Drachowska, córka Franciszka Drachowskiego i Barbary z Prądzyńskich (LC Sw. Trójca), chrzestna 19 marca 1748 roku (LB Sw. Michał, Gniezno), występująca w roku 1752 już jako wdowa (G.98 k.542v). W roku 1753 dostała ona od swej matki zapis 300 zł z sumy posagowej na Bardzie (ib. k.595v). W roku 1753 skwitowała swego pasierba Tomasza z rocznej prowizji od sumy 78 zł zapisanej przez niego w roku 1752 jej córkom nieletnim Julencie i Wiktorii (G.98 k.616v). Żyła jeszcze w roku 1769 (Py.158 k.90), umarła w Gnieźnie 2 stycznia 1785 roku (LM Sw. Trójca, Gniezno). Z córek, Wiktoria zaślubiła 23 stycznia 1778 roku w Gnieźnie Michała Kołudzkiego, burgrabiego grodzkiego gnieźnieńskiego i żyła z nim jeszcze w roku 1787. Umarła w Gnieźnie 11 kwietnia 1812 roku, mając lat 60. Była jeszcze córka Małgorzata, zmarła 13 lipca 1749 roku, mająca 6 dni (LM Sw. Trójca, Gniezno). Synowie Mikołaja (w oryginale jest Michała) i Teresy: Tomasz i Wojciech Florian, ochrzczony 16 kwietnia 1719 roku.
Tomasz, syn Mikołaja (Michała?) i Teresy, ochrzczony 16 grudnia 1717 roku (LB Targowa Górka), żeniąc się w roku 1750 z Wiktorią Zebrzydowską, córką Jana Zebrzydowskiego, starosty rogozińskiego i Katarzyny ze Święcickich, rozwiedzioną z Wojciechem Rokossowskim, dostał od niej przed ślubem zapis 15.000 zł (P.1298 k.6). Wzajemne dożywocie z żoną spisał w roku 1753 (G.98 k.617). Oboje z żoną w roku 1753 posesorzy Gorazdowa w powiecie pyzdr. na mocy cesji uzyskanej od Chociszewskich (P.1309 k.161v,163v). W roku 1760 Tomasz już nie żył i Wiktoria była trzeci raz zamężna za Maciejem Górskim (I.Kon.217 k.219).\
Krewnym Wiktorii zamężnej Kołudzkiej, nazwany w roku 1785 Piotr. (G.112 k.21). Znam małżonków Piotra i Anielę Siekierzecką. Piotr świadek w latach 1775-1783. Z żony Anieli Siekierzeckiej miał syna Stanisława, urodzonego w Gnieżnie, ochrzczonego 17 listopada 1777 roku i córkę Anielę Joannę, urodzoną tamże 22 maja 1786 roku (w innym miejscu podaje rok 1780) roku (LB Sw. Trójca, Gniezno). Po raz drugi ożenił się 20 lutego 1798 roku z Marianną Pomorską (LC ib.) Ta umarła w Gnieźnie 13 września 1800 roku mając lat 60. Sam Piotr umarł tamże 25 grudnia 1810 roku, mając lat około 80 (LM ib.).

Stanisław, syn zmarłego Aleksandra, oprawił w roku 1718 żonie swej Teresie Karskiej, córce Krzysztofa Karskiego i Zofii z Naramowskich, posag 7.000 zł na połowie swych części we wsiach Horodna i Podhorodna w ziemi chełmskiej (P.1156 k.212). Ich syna Józefa Krzysztofa trzymał do chrztu 12 września 1718 roku Maciej Borzęcki, dziedzic Goli (LB Gostyń). Katarzyna, żona Kazimierza Stawskiego, nie żyjącego w roku 1720. Zofia i jej mąż Wojciech Kawiecki nie żyli oboje w roku 1720.

Jan z Kozarzewa nabył w roku 1733 od Drohiczyńskich wieś Wołkowyje w powiecie hrubieszowskim (Uruski). Z żony Reginy Skrzyńskiej miał syna Pawła (I.Kal.225 k.360v), osiadłego w Wielkopolsce. Ożenił się ów Paweł 24 lutego 1729 roku z Konstancją Bogucką (LC Krobia) i zamieszkał w Żychlewie koło Krobi. W roku 1738 był posesorem Grodnicy w powiecie kościańskim (LB Strzelce). Małżonkom Przyborowskim oboje cedowali w roku 1741 sumę 2.702 zł wedle układu zawartego z nimi w Żychlewie 7 kwietnia 1734 roku (Kośc.321 s.11). Paweł był w latach 1743-1745 administratorem Chociszewic (LB Pępowo). Mając na mocy przywilejów biskupów poznańskich Hozjusza i Czartoryskiego, w dożywocie wójtostwo Grodnica w kluczu dolskim, za zezwoleniem biskupa Czartoryskiego uzyskanym w roku 1743, cedował to dożywocie w roku 1746 Józefowi Koczanowskiemu (Kośc.323 k.105v). Konstancja Bogucka umarła 20 marca 1763 roku, pochowana w Poznaniu u Bernardynów (LM Komorniki). Paweł nie żył już w roku 1773 (P.1360 k.114v). Synowie: Tomasz, bezpotomny, zmarły przed 19 września 1774 roku (Kośc.361 k.28), Florian Apolinary Jakub Filip, urodzony w Żychlewie, ochrzczony 16 sierpnia 1731 roku (LB Krobia), umarł 28 października 1770 roku (LM Pawłowice), czy z powyższym Florianem nie był identyczny Florian „Borzeński”, mąż Heleny, z której syn Marcin Teodor urodzony na Piaskach w Poznaniu 5 listopada 1754 roku (LB Poznań, Św. Marcin), Maciej żyjący w roku 1773 (P.1350 k.114v), Hilary, Damazy, Ignacy Michał, urodzony w Żychlewie, ochrzczony 7 grudnia 1732 roku (LB Krobia), chyba identyczny z Ignacym Ch. urodzonym 5 września 1754 roku (Białężyn), Michał Antoni, urodzony w Grodnicy, ochrzczony 17 lutego 1737 roku, Mateusz Bartłomiej, urodzony w Grodnicy 24 września 1738 roku (LB Strzelce), Antoni, ochrzczony 16 kwietnia 1743 roku, Paweł, ochrzczony 11 stycznia 1745 roku (LB Pępowo), wszyscy trzej zapewne pomarli młodo. Z córek: Rozalia, urodzona w Żychlewie, ochrzczona 26 kwietnia 1734 roku (LB Krobia), zaślubiła w Cerekwicy 6 lutego 1755 roku Józefa Dybysławskiego, z którym żyła jeszcze w roku 1776. Ciotką dziecka tej Rozalii nazwana w roku 1770 Marianna Borzęcka zamężna Dąbrowska (LB Komorniki). Może to siostra Rozalii, identyczna z Marcjanną Marianną, ochrzczoną z ceremonii 30 czerwca 1748 roku (LB Starygród). I istotnie Marcjanna(!) Borzęcka zaślubiła 8 lutego 1768 roku Macieja Dąbrowskiego, suceptanta grodzkiego poznańskiego (LC Niepruszewo). Była jeszcze córka Teresa, urodzona w Żychlewie, ochrzczona z ceremonii 20 maja 1734 roku (LB Krobia).
Hilary, syn Pawła i Boguckiej, w roku 1774 część swą spadkową po bracie Tomaszu cedował Maciejowi Dąbrowskiemu (Kośc.361 k.28). Spisał w roku 1784 wzajemne dożywocie z pierwszą swą żoną Katarzyną, wdową po Opolskim (P.1361 k.506). Był posesorem Michorzewa. Żonę tę stracił 5 stycznia 1785 roku (LM Michorzewo). Od Józefa Drywa Zakrzewskiego, kupił 2 października 1788 roku za 18.000 zł wsie Wysoka, Wielany i Podgór (I.Kon.84 k.87v). Kwitował w roku 1788 spadkobierców zmarłych siostry Rozalii i jej męża (G.115 k.62). Wieś Wysoka z przyległością Smolnik w powiecie konińskim sprzedał w roku 1789 (mocą kontraktu z 7 grudnia 1788 roku) Maksymilianowi Mielżyńskiemu (Kośc.335 k.216). Od Felicjana Walknowskiego kupił 13 czerwca 1789 roku za 183,240 zł dobra Targoszyce i Poradowo oraz część borów rzemiechowskich (p.1375 k.381). Umarł między 10 listopada 1793 roku a 11 czerwca 1796 roku (LB Lutogniew, LB Jutrosin). Żoną jego drugą była Jadwiga Teresa Sokolnicka, córka Kazimierza Sokolnickiego (P.1367 k.60v) zaślubiona przed rokiem 1789, urodzona około 1749, wyszła s. v. 22 lutego 1798 roku za Jana Nepomucena Korytowskiego (LC Wyganów). Urszula Kordula Józefa córka Hilarego i Jadwigi Teresy Sokolnickiej, urodzona w Targoszycach, ochrzczona 1 stycznia 1789 roku (LB Wyganów), żyła jeszcze 31 stycznia 1808 roku (LB Szkaradowo).
Damazy, syn Pawła i Boguckiej zapewne identyczny z Pawłem Damazym synem tychże, urodzony w Grodnicy, ochrzczony 10 grudnia 1739 roku (LB Strzelce W.), w roku 1767 mąż Anny Marianny Figetti, córki Jakuba Figetti i Anny z Krzechcińskich, dzierżawca Starego Kobylina w latach 1772-1778 (LB Kobylin), Długołęki z dóbr kobylińskich w roku 1780 (LB Pępowo), Sarbinowa w roku 1780 (LB Żytowiecko), Dąbcza w roku 1782 (LB Mokronos), posesor wójtostwa Grodnica w powiecie kościańskim, spisał w roku 1782 punkta sprzedaży tego wójtostwa z Antonim Sulkowskim (Kośc.334 k.113v). Był w roku 1784 dzierżawcą starostwa odolanowskiego (I.Kal.224 k.62). Z żoną swą spisał wzajemne dożywocie w roku 1785 (I.Kal.225 k.360v). Damazy żył jeszcze w roku 1790 (P.1367 k.166), a Marianna, posesorka Pniew, chrzestna wnuczki Szaniawskiej 9 lipca 1794 roku (LB Poniec). Córki ich: Joanna Julianna, ochrzczona 22 czerwca 1768 roku (LB Poniec), zaślubiła w Pawłowicach 26 listopada 1788 roku Józefa Kalasantego Szaniawskiego, z którym żyła i w roku 1791, Róża, urodzona około roku 1772, ochrzczona z ceremonią 12 grudnia 1776 roku, Teresa Jadwiga, urodzona w Folwarku Kobylińskim, ochrzczona 12 października 1775 roku (LB Kobylin). 7 listopada 1792 roku zaślubiła w Pniewach Jana Szaniawskiego, Helena, urodzona w Folwarku Kobylińskim 6 sierpnia 1778 roku (ib.). Synowie: Florian, Teodor, urodzony w Zawadzie, ochrzczony 11 grudnia 1769 roku (ib.) i Maurycy.
Florian, syn Damazego i Marianny Figetti, urodzony w Poniecu, ochrzczony 4 maja 1767 roku (ib.), zaślubił 28 listopada 1789 roku Mariannę Szczaniecką, córkę Franciszka Szczanieckiego, podczaszego poznańskiego i Ludwiki Zawadzkiej (LC Pniewy; P.1364 k.231). W roku 1790 spisał z nią wzajemne dożywocie (P.1367 k.166). Marianna umarła w Porażynie 9 września 1795 roku, pochowana w Woźnikach u Reformatów (LM Opalenica). Florian zaślubił 19 listopada 1799 r. s. v. Różę Stempczyńską, 55-letnią wdowę po Stanisławie Rudnickim, dzierżawcy z Oborzysk. Żył jeszcze 29 maja 1800 roku (LB,LC Oborzyska; LC Drzeczkowo).
Maurycy, syn Damazego i Marianny Figrtti, chyba identyczny z Damazym Maurycym Michałem, synem tychże rodziców, ochrzczonym 29 września 1772 roku (LB Kobylin), posesor Pniew, zaślubił w lutym 1797 roku Juliannę Czochronównę (LC Czarnków). Był potem urzędnikiem w Królestwie polskim i legitymował się ze szlachectwa w roku 1839. Jego synowie: Tadeusz i Damazy.
Tadeusz, syn Maurycego i Czochronówny, urodzony w 1800 roku, obrońca Prokuratorii Królestwa Polskiego w roku 1826, radca Prokuratorii w roku 1843, naczelnik Sekcji Prawnej Wydziału Dóbr i Lasów Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w roku 1845, dyrektor tej Komisji w roku 1862, stały członek Rady Stanu w latach 1863-67, rzeczywisty radca stanu, otrzymał prawa nowego szlachectwa(!) w Królestwie Polskim w roku 1865. Umarł 11 czerwca 1887 roku. Z żony Joanny Zakrzewskiej pozostawił syna Stanisława, ożenionego z Żychlińską.
Damazy Piotr, syn Maurycego i Czochronówny, urodzony w Woli Smiełowskiej w powiecie kaliskim 19 października 1803 roku, kapitan artylerii pieszej w roku 1831, budowniczy w Warszawie, zmarł tamże 26 stycznia 1874 roku.
Józef, były pułkownik wojsk polskich w powstaniu 1831 roku, mieszkał w Boguszynie 1852 roku (LB Dębno n.Wartą). Umarł w Taczanowie 27 lipca 1875 roku, pochowany w Brzostkowie (Dz.P.). Wdowa po nim Katarzyna Borzęcka, umarła w Garbach w 82 roku życia 17 sierpnia 1883 roku, pochowana w Spławiu (ib.). Mieli córkę Emilię Anastazję Nepomucenę, urodzoną 30 marca 1832 roku (LB Witomyśl). Nepomucena Emilia, z Boguszyna, licząca lat 22, poszła w Panience 2 listopada 1853 roku za doktora Aleksandra Hoffmanna ze Sremu. Jadwiga, wdowa po Iłłakowiczu, zaślubiła s. v. w Warszawie u Św. Jana 14 stycznia 1886 roku Adama Koszutskiego, inżyniera kanalizacyjnego Warszawy (ib.).

Regina zaślubiła w Miłosławiu 16 czerwca 1732 roku Krzysztofa Czubowskiego. Małgorzata, w latach 1735-39 żona Stanisława Leszczyńskiego. Petronela, zamężna z Lisieckim, zmarła około roku 1737. Andrzej, w roku 1749 mąż Joanny Marszewskiej (Marczewskiej?) (ZTP 52 k.79), nie żyjącej w roku 1775. Ich córka Agnieszka wyszła w roku 1775 za Wawrzyńca z Komorza Kurcewskiego (I.Kal.214/6 k.22).

Jerzy, w roku 1749 mąż Barbary Stawskiej, córki Łukasza Stawskiego i Zofii Błaszkowskiej (ib.190/5 k.52v). Katarzyna, siostrzenica księdza Kaznowskiego, sufragana poznańskiego, w roku 1750, żona Jana Przybysławskiego z Komornik, umarła tamże 13 marca 1753 roku. Ksiądz Onufry zmarł 24 lutego 1757 roku (Nekr. Franciszkanów Srem.229).

Anna, pochowana u Bernardynów poznańskich w roku 1763 (Arch. Bern. W.58). Barbara, w roku 1765 wdowa po Wojciechu Brzezińskim. Kasper zaślubił 9 kwietnia 1766 roku Mariannę Lewandowską, wdowę po Szadokierskim (LC Grzybowo).

Marcin, mąż (ślub) w roku 1757 Heleny Łubieńskiej h. Pomian, która była s. v. za Tomaszem Milewskim. Jako wdowa i po Marcinie występowała w latach 1767-1772 (I.Kal.206/8 k.16; 209/13 k.55v). Małżonkowie nie żyli już w roku 1791 (ib.231 k.135v). Ich córki: Katarzyna i Agnieszka, występowały jako niezamężne w latach 1767-1776 (ib.214/6 k.179v). Z nich, Katarzyna była w roku 1791 wdową po Antonim Złotnickim.

Pani Maria, pochowana w Inowrocławiu 4 lutego 1774 roku (LM Inowrocław). Wojciech, komisarz grodu inowrocławskiego, wdowiec, zaślubił 21 listopada 1774 roku Magdalenę Przysiecką, wdowę z Balina (LC Inowrocław). Umarł w roku 1778 i pochowany został 17 stycznia tego roku. (Nekr. Franciszkanów Inowrocł.). Zofia i jej mąż Wawrzyniec Jabłkowski nie żyli oboje w roku 1774. Franciszek, skarbnik latyczowski, i żona jego księżna Anna Woroniecka, oboje nie żyjący w roku 1777, rodzice Stanisława z Kozarzewa, łowczego nowogrodzkiego, który w roku 1777 do spraw spadku po rodzonym wuju księdzu Janie Woronieckim, kanoniku katedralnym poznańskim, mianował plenipotenta (P.1354 k.519). Jan, w roku 1779 porucznik, w roku 1785 kapitan regimentu pieszego koronnego, mąż Ewy Rucińskiej, ojciec Marii Konstancji, ochrzczonej 2 maja 1779 roku (LB Zduny), Tomasza Stanisława, urodzonego w Kobylinie, ochrzczonego 20 grudnia 1780 roku, Wincentego, ochrzczonego w Warszawie, zmarłego jako dwuletnie dziecko 12 marca 1785 roku i Nikodema Józefa Mateusza, urodzonego w Kobylinie, ochrzczonego 13 września 1784 roku (LB Kobylin). Maciej, w roku 1781 mąż Teodorę Trąmpczyńską, wdowy s. v. po Józefie Grudzielskim (I.Kal.221 k.54).

Stefan, urodzony około 1786, zaślubił 25 lipca 1813 roku Febronię Kasawerę Gozimirską, pannę 41-letnią (LC Fara Pozn.). Był radcą sądu ziemiańskiego i dziedzicem Popowa Tomkowego. Umarł w tej wsi 15 września 1845 roku (LM Kołdrąb). Żona jego spisywała testament około roku 1825 (Dz.P. z r. 1881). Ich córka Teofila umarła 16 września 1819 roku, mając lat 6 (LM Fara, Pozn.). Niewątpliwie ich też córką była Wiktoria („panna z Popowa Tomkowego”), która 13 października 1846 roku wyszła za Edmunda Krynkowskiego posesora Ujazdu, wdowca wnosząc mu Popowo Tomkowe (LB Sw.Trójca, Gniezno; LC Kołdrąb).
Bratem Stefana był Wincenty, urodzony około roku 1785, podporucznik 1 pułku piechoty liniowej wojska, pochodzący z parafii Sulmierzyce, który 3 maja 1820 roku zaślubił w Poznaniu Stanisławę Gozimirską, skarbnikównę kaliską, pannę 40-letnią (LC Fara), zmarłą w Poznaniu 18 kwietnia 1821 w wieku lat... 50 (LM Fara). Jego drugą żoną była Józefę Kurczewską, panna 20-letnia (LC Chojnica).

Elżbieta i jej mąż Franciszek Starzyński Boguta oboje nie żyli w roku 1788. Katarzyna z domu Kiełczewska, cześnikowa chełmska, została pochowana 10 maja 1790 roku u Bernardynów w Kole (Arch. Bern. W.48). Rozalia zaślubiła przed 26 października 1793 roku Kaspra Suchorskiego. Ksiądz Kazimierz, kanonik kolegiaty średzkiej, umarł 3 października 1794 roku, mając lat 63 (LM Sroda). Katarzyna 4 marca 1796 roku poszła za Stanisława Łoczyckiego. Jadwiga, chrzestna 5 listopada 1797 roku (LB Sulmierzyce). Wdowa Marianna, dzierżawczyni Pniew w roku 1798 (LM Pniewy). Maciej, wdowiec przez 6 lat żył na łaskawym chlebie we dworze w Chełmnie, umarł 19 czerwca 1803 roku mając lat 65 (LM Pniewy). Zofia, dzierżawczyni Zakrzewa, wdowa po Grodzickim, rotmistrzu wojsk polskich, poszła s. v. 13 lutego 1804 roku za Kazimierza Paliszewskiego, pisarza granicznego radomskiego i zmarła w Poznaniu 27 stycznia 1827 roku, mając lat 65, pochowana w Lubaszu. Panna Julianna z Poznania, licząca lat 38, zaślubiła w Farze poznańskiej 27 lipca 1806 roku Antoniego Dobiejewskiego, też z Poznania. Katarzyna, żona Emeryka barona Zajdlica, zmarła w Kucharkach 17 listopada 1819 roku, mając lat 40.

Kazimiera, benedyktynka, zmarła w klasztorze ołobockim 3 sierpnia 1840 roku mając lat 71 (LM Ołobok). Maria przed 12 maja 1870 roku wyszła za Aleksego Mielcarzewicza, sędziego powiatowego w Jeleniej Górze. Jej syna trzymał do chrztu 22 sierpnia 1871 r. Tadeusz Borzęcki, senator z Warszawy (LB Tulce).

Znam dwa zapisy odnoszące się do Borzęckich, notorycznie sfałszowane w XIX wieku: Salomea Borzęcka, w roku 1786 żona już zmarłego „urodzonego” Antoniego Ciężkiego (Py163 k.484) i Marianna, nie żyjąca już w roku 1791, żona Aleksandra Rudzewicza (P.1368 k.211).

Źródła: Teki Dworaczka. Biblioteka Kórnicka PAN.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY