Wspaniały pan, prowadził dwór okazały, królewski. Posłuchajmy, jak dwór ten po latach kilkudziesięciu opisywał jeden z wojskowych asystentów księcia, Imć. Pan Skotnik:
Gdy książę Adam Czartoryski, generał Ziem podolskich, przedsiębrał zwiedzać swoje dobra w województwie lubelskiem, w Galicji, na Podolu, Ukrainie i w W. Ks. Litewskiem położone ; gdy zamierzał obejżeć grody, których był starostą, lub lustrować pułki jako generał lejtnant, lub jako protektor nauk wizytować szkoły publiczne, dwór i ekwipaż takie miał urządzenie :  Marszałek dworu, Piotr Borzęcki, układa wcześnie listę osób, które książę przeznacza do swojej posługi, asystencji i towarzystwa, kto swoim ekwiparzem, a kto w pojazdach księcia podróż ma odbywać. O godzinie 8 wyjeżdżał z noclegu książę jegomość, często konno, przy nim towarzystwo. Nadto marszałek dworu Borzęcki. Odbywał podróż już w swoich, już w księcia ekwipażach.
Źródła: „Noworocznik Literacki” na rok 1831, wydawany przez Hipolita Klimaszewskiego.

Dyariusz od podstąpienia wojska Moskiewskiego pod fortecę Jasnogórską aż do cofnięcia tegoż opisany.

Dnia pierwszego stycznia roku terzźniejszego [1771], gdy nieprzyjacielskie siły z fortecy dostrzedz można było z rana, ciągnące się do Starej Częstochowy, wyszedł o godzinie siódmej podjazd konfederacki w komendzie IM. Pana Pułaskiego, marszałka łomżyńskiego, do wsi Kamienia, o ćwierć mili od fortecy Jasnogórskiej, tam przez siedem godzin mężnie stawiwszy się nieprzyjacielowi, gdy z cała forsą następował nieprzyjaciel, pojazd polski porządnie rejterując się ku fortecy, więcej nie poniósł szkody prócz niezdobnie ładnej bleyzury IMPana Borzęckiego, chorążego, a kozactwo i karabinierowie jak chwast podcięty lecieli z koni; ranionych toż sami Moskale w przytomności miejskich ludzi liczyli przeszło osób półtorasta.

Źródła: Żychliński Teodor, 1886 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 8. Poznań.

Maksymilian Dionizy z Zbaraża książę Woroniecki Dostał w emfiteuzę na lat 50 starostwo zwinogrodzkie za życia starosty Feliksa Sołtyka, oraz do niego wsie Czaple, Rozany, Łysogórkę, Sciacznę, Iwonicze, Horbowce, Berezną i Krutniów w powiecie latyczowskim na Podolu i razem na te dobra prawo przelewkowe dla żony Anieli z Mączyńskich. Książę Maksymilian sprzedał starostwo zwinogrodzkie dnia 2 grudnia 1779 r. Tadeuszowi Czackiemu, który dostał przywilej na emfiteuzę 4 września 1780 r., ztąd proces miał z Sołtykową. Umarł książę 12 listopada 1797 roku starostą tylko różnowskim, które odpadkiem było od zwinogrodzkiego. Sukcessorowie praw jego trzymania tej ziemi na lat 50, ustąpili wtedy do 12 września 1847 r. Franciszkowi Borzęckiemu, sędziemu (X. Marczyński - Statystyka Podola. T. II, s. 327).

Stanisław Kostka Łada Zabłocki, starszy syn Andrzeja i Zofii Jeziorkowskiej, miał pierwszą żonę Chmielewską  z której potomstwa nie było, i mieszkał w Reczu w Wągrowieckiem ; później przeniósł się do majętności Rąbczyna w Wągrowieckiem i tam czas niejaki zamieszkiwał. Ożeniwszy się powtórnie z Franciszką Borzęcką herbu Półkozic, córką Konstantego z Urszuli Boleszówny herbu Jastrzębiec (córki Antoniego Bolesza z Wieruszówny Kowalskiej), a siostrą Kazimierza Borzęckiego (chodzi Kazimierza Bolesza brata Urszuli), stolnika gnieźnieńskiego, rotmistrza kawaleryi narodowej, kawalera orderu S. Stanisława, deputata na trybunał koronny i wielokrotnie posła na sejmy, oraz na sejm czteroletni z województwa poznańskiego, nabył od rodziny Borzęckich dobra Sokołowo i Charbielin w powiecie kościańskim i mieszkał tam aż do śmierci, która nastąpiła w r. 1808. Pochowany w miejscowej parafii Dłużyna. Pozostawił z Borzęckiej dwie córki i trzech synów. Najmłodszy z nich urodził wię w Sokołowie w 1806 roku.
Konstanty Borzęcki miał z Urszuli Boleszówny sześć córek : Salomeę za Maciejem Pilawitą Potockim, dziedzicem na Włostowie i Tworzymirkach (zob. R. I tabl. VI Pilawitów Potockich) ; drugą ? pmo voto generałowa Grodzicką, sdo voto Paliszewską ; trzecią Franciszkę, za Stanisławem Zabłockim, czwartą ? wreszcie za Franciszkiem Odrowążem Wilkońskim, z którym miała trzech synów ; piątą ? Dobiecką, wreszcie szóstą ? w zakonie Karmelitanek w Poznaniu, zmarła w Ołoboku.

Dziedzicem dóbr Golejowa w powiecie inowrocławskim w r. 1828 był Franciszek Łada Zabłocki. Franciszek miał za żonę Editę Potocką, córkę Antoniego, wnuczkę Macieja Potockiego i Salomei z Borzeckich.

Źródła: Żychliński Teodor, 1887 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 9. Poznań.

Ludwik Konstanty Pociej po dwakroć zawierał związki małżeńskie, najprzód z Zahorowska kerbu Korczak, córką Stefana z Łukaszewiczówny. Po jej bezpotomnej śmierci pojął po raz wtóry za małżonkę Emerencyannę Warszycką herbu Habdank, córkę Stanisława i Maryanny Jordanówny herbu Trąby. Z tej pozostawił tylko córkę jedynaczkę [Maryanna Pociejówna], wydaną za Franciszka Borzęckiego herbu Półkozic, podstolego wielkiego litewskiego, starostę żydaczowskiego, zmarłego 9 października 1743 roku.

Pociejówny wychodziły za następujące domy: Borzęckich...

Źródła: Żychliński Teodor, 1888 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 10. Poznań.

Antoni Michał Hutten Czapski podpisał elekcyę Stanisława Augusta. Za tego króla w r. 1765 mianowany rotmistrzem pancernym, ustąpił swej szarży Borzęckiemu.

Źródła: Żychliński Teodor, 1889 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 11. Poznań.

Spis członków Konfederacji Targowickiej

Piotr Borzęcki lekkiej jazdy Szeff. Ord. Pol. Kawaler.

Deputacja do ułożenia formy Rządu

Piotr Borzęcki Szeff Pułku Konnego Wojew. Kijowskiego.

Źródła: Żychliński Teodor, 1890 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 12. Poznań.

Ignacy Potocki, dwie z kolei żony, najpzód Petronelę Maryannę Józefę księżniczkę Sułkowską, córkę księcia Aleksandra na Rydzynie i Bielsku, powtóre Urszulę hr. Dzieduszycką, wdowę po Jakubie Błędowskim. Z drugiego małżeństwa miał cześnik koronny syna Mikołaja, bezdzietnego z Maryanna Borzęcką, podkomorzanką koronną.

Józef Potocki, dziedzic Włostowa, ożeniony z Wiktoryą Rudnicką herbu Lis która mu powiła Macieja Józefa dziedzica Włostowa i Tworzymirek, zmarłego 1787 roku, ożenionego pmo voto z Teresą Gurowską, córką Melchiora (1765), sdo voto z Urszulą Boleszówną, wdową po Borzęckim. Z drugiego małżeństwa miał dwie córki i syna.

Hr. Seweryna Szembek, córka ś p. hr. Franciszka i ś. p. hr. Katarzyny Borzęckiej herbu Półkozic, ur. 1810 r. w Porembie.

Źródła: Żychliński Teodor, 1892 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 14. Poznań.

Buczyński Stefan, gorący patryota i znakomity publicysta , umarł dnia 20 października 1892 r. w Krakowie. Pogrzeb odbył się 23 października na cmentarzu Rakowickim. Po odprawionych przez duchowieństwo modłach, jako ostatni przemówił Borzęcki, delegat Czytelni akademickiej lwowskiej i w pięknem przemówieniu złożył hołd pamięci zmarłego.

Źródła: Żychliński Teodor, 1893 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 15. Poznań.

Dnia 5lipca 1893 r. zaślubił Ludomach Stanisław hr. Engeström-Benzelstierna, syn hr. Wawrzyńca i Jadwigi z Borzęckich, Annę Zabłocką h. Łada.

Źródła: Żychliński Teodor, 1894 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 16. Poznań.

Ignacy Bogucki spłodził z Barbary w Ossowejsieni Ossowskiej herbu Dołęga, córki Jana i Zofii Malińskiej, córkę Annę Konstancyą, zaślubioną Pawłowi Borzęckiemu herbu Półkozic (Inscr. Posn. 1784 fol. 506).

IV Instygatorowie

16 Wielcy-Litewscy Mianowani

19. Antoni Borzęcki, Półkozic, viceinstygator L. m. 1775 † 1782.

XXI Podstolowie Wielcy

66. Koronni

32. Aleksander Mateusz Borzęcki, Półkozic, str. przemyski, m. 13.5.1766 † 1781.

67 Litewscy

50. Franciszek Borzęcki, Półkozic, str. żydaczowski, m. 23. 7. 1732 † 9. 10. 1743.

XXXIII. Vice instygatorowie

105. Vice instygatorowie litewscy

10. Antoni Borzęcki, Półkozic, m 1765, - ostatni - p. 75 n. instygatora W. L. † 1783.

Źródła: Żychliński Teodor, 1896 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 18. Poznań.

Wiktor Moszczeński, trzeci syn Michała i Neymanówny, ożenił się w maju 1830 roku z Prowidencyą Zabłocką  herbu Łada, pmo voto Remigiuszową Palędzką herbu Ogończyk, córką Stanisława i Franciszki Borzęckiej herbu Półkozic.

Źródła: Żychliński Teodor, 1897 - Złota Księga Szlachty Polskiej. R. 19. Poznań.

Dla lubiących wpisywanie wszystkiego ręcznie podaję poniżej pełny adres: