Masyw granitoidowy Strzegom-Sobótka

i jego metamorficzna osłona

            Masyw granitoidowy Strzegom-Sobótka jest dominującym elementem budowy geologicznej północno-zachodniej części Przedgórza Sudeckiego. Jego granitoidowy trzon ukształtował się w górnym karbonie w czasie waryscyjskich ruchów górotwórczych. Masyw ten dzieli się na dwie różniące się wyraźnie między sobą części: północno-zachodnią i południowo-wschodnią. Granica między nimi przebiega w okolicach Strzegomia.
W części północno-zachodniej występują granity które krystalizowały z magmy przypuszczalnie na głębokości 3-5 km.
Część południowo-wschodnia masywu zbudowana jest z bardziej zasadowych granodiorytów oraz granitów dwułyszczykowych. Skały te krystalizowały z magmy na znacznie większej głębokości niż granity części północno-zachodniej.
Z granitami zwłaszcza części północno-zachodniej związane są liczne pegmatyty zawierające druzy ładnie wykształconych kryształów wielu różnych minerałów.
Osłonę granitoidów masywu Strzegom-Sobótka stanowią różnego rodzaju staropaleozoiczne utwory metamorficzne, a dalej na północ prekambryjskie gnejsy poprzecinane żyłami kwarcowymi ze złotem. W tych ostatnich spotyka się duże szczotki kryształów górskich.
Zarówno granity jak i skały ich osłony są poprzecinane kominami trzeciorzędowych bazaltów.

Likalizaje: Siedlimowice, Strzegom, Taczalin.