BELEMNITY

 

Budowa wewnętrzna belemnita.

Rekonstrukcja wyglądu belemnitów.

            Belemnity (Belemnitida) - rząd wymarłych morskich głowonogów należących do nadrzędu dziesięciornic. Wywodziły się od łodzikowatych. Żyły w jurze i kredzie u schyłku której wyginęły całkowicie podczas masowego wymierania. Były reprezentowane przez około 4000 gatunków. Osiągały długość od kilku centymetrów do około 6 metrów. Wyglądem przypominały współczesne kałamarnice jednak na ramionach chwytnych zamiast przyssawek miały haczyki (do 40 par).

            Belemnity miały trzyczęściowy kalcytowy endoszkielet. Jego tylną część stanowiło wydłużone, kolcopodobne rostrum. Z przodu w stożkowatym zagłębieniu znajdowała się muszla (fragmakon), podzielona przegrodami na komory gazowe. Pełniły one funkcję komór wypornościowych umożliwiających zwierzęciu zachowanie równowagi w trakcie pływania. Ostatnia, największa z komór (proostrakum) była otwarta z przodu i pełniła funkcję mieszkalną.

            Uważa się, że belemnity były najsprawniejszymi pływakami wśród wszystkich głowonogów. Dzięki wydłużonemu, opływowemu ciału poruszały się szybko i sprawnie. Prowadziły drapieżny tryb życia. Często polowały w grupach składających się nawet z kilkunastu osobników. Żywiły się małymi zwierzętami morskimi (m.in. rybami) które pożerały za pomocą podobnych do dzioba szczęk. W stanie kopalnym najczęściej zachowują się rostra belemnitów. Są one potocznie zwane strzałkami piorunowymi gdyż ludzie sądzą że powstawały w wyniku uderzeń piorunów w ziemię.

 

Jeżeli chcesz szybko przejść do nadrzędnej strony kliknij poniższy interaktywny przycisk.

 

UWAGA!!! Jeżeli wykryjecie jakieś inne nie zauważone przeze mnie błędy proszę o informację. Za wszelkie konstruktywne uwagi z góry serdecznie dziękuję.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY