KLINOLISTY

 

Rekonstrukcje wyglądu klinolistów karbońskich.

            Klinolisty (Sphenophyllales) - wymarły rząd skrzypów. Żyły w okresie od późnego dewonu do permu ale swój największy rozkwit osiągnęły w późnym karbonie. Stanowiły wtedy ważny składnik niskiej roślinności bagnisk węglotwórczych.

            Klinolisty były prawdopodobnie bylinami o charakterze płożąco-pnącym. Ich łodygi osiągały znaczną długość przy grubości nie przekraczającej 1,5 cm. Były one podzielone węzłami na międzywęźla czym przypominają bambusy. Na powierzchni międzywęźli występowało podłużne żeberkowanie które zanikało w pobliżu węzłów W węźle pęd klinolistu wyraźnie się rozszerzał. Wyrastały z niego ułożone okółkowo klinowate liście. Były one ustawione nadlegle. W zależności od gatunku okółek składał się z 6, 9 lub 12 liści. Ich blaszki mogły mieć różny kształt nawet w obrębie jednego gatunku. U wczesnych gatunków były one podzielone na wąskie, widlasto rozdzielone odcinki. U gatunków późniejszych miały kształt jednorodnych dość szerokich klinów, na szczycie ściętych, prostych lub nieco zaokrąglonych i ząbkowanych. Z niektórych międzywęźli mogły wyrastać pojedyncze odgałęzienia. Na końcu młodszych łodyg osadzone były duże, szyszkokształtne kłosy zarodniowe (Strobophyllostachys). Skamieniałości podziemnych części klinolistów nie są znane. Na niektórych okazach zaobserwowano korzenie przybyszowe które wyrastały bezpośrednio z łodygi. Okazy takie są jednak niezwykle rzadkie.

 

Jeżeli chcesz szybko przejść do nadrzędnej strony kliknij poniższy interaktywny przycisk.

 

UWAGA!!! Jeżeli wykryjecie jakieś inne nie zauważone przeze mnie błędy proszę o informację. Za wszelkie konstruktywne uwagi z góry serdecznie dziękuję.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY