WIDŁAKI

 

Rekonstrukcje wyglądu widłaków kopalnych.

Niektóre gatunki współczesnych widłaków.

            Widłaki (Lycopodiophyta) - gromada roślin naczyniowych. Stanowią pozostałość najstarszej zachowanej do czasów współczesnych linii rozwojowej tych roślin. Wyodrębniły się około 400 mln. lat temu z zosterofilofitów, zanim te zróżnicowały się na rośliny nasienne i paprotniki. Są one zatem siostrzaną grupą w stosunku do pozostałych paprotników i roślin nasiennych. Największy rozwój przeżywały w późnym karbonie (około 318-299 mln lat). Dominowały wtedy na Ziemi tworząc wiele różnorodnych form. Niektóre z nich miały duże rozmiary. Do największych należały lepidodendrony i sigilarie które osiągały nawet do 30 m wysokości. Nie były one jednak drzewami a bylinami. Rolę pnia pełniło u nich wyrastające pionowo kłącze. U dołu rozdzielało się ono widlasto tworząc sieć mniejszych kłączy (stigmarie) na których opierała się cała roślina. Wyrastały z nich ułożone skrętolegle, rurkowate korzenie przybyszowe (appendiksy). Pędy widłaków były na całej długości pokryte drobnymi liśćmi. Liście te biegły spiralnie wzdłuż pędu. Po ich odpadnięciu pozostawały na nim charakterystyczne blizny. Zarodnie widłaków miały szyszkowaty kształt. Potężne widłaki wymarły całkowicie w końcu pensylwanu (około 300 mln. lat temu).

            Obecnie widłaki są grupą niepozornych, wiecznie zielonych roślin reprezentowaną przez około 1100–1200 gatunków.

 

Jeżeli chcesz szybko przejść do nadrzędnej strony kliknij poniższy interaktywny przycisk.

 

UWAGA!!! Jeżeli wykryjecie jakieś inne nie zauważone przeze mnie błędy proszę o informację. Za wszelkie konstruktywne uwagi z góry serdecznie dziękuję.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY