BARCZA

            Wieś położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Masłów. Na leżącej nieopodal tej miejscowości  na górze Barcza (465,1 metrów n. p. m.) od początku XX wieku eksploatowano piaskowce dolnego dewonu. Działały tu dwa kamieniołomy zwane „Barcza Zachodnia” i „Barcza Wschodnia”. Wydobywany kamień był używany do budowy dróg. Po zamknięciu kamieniołomów dolne wyrobisko kamieniołomu  „Barcza Zachodnia” zostało wykorzystane jako wysypisko śmieci. Obecnie kamieniołomy są dość mocno zarośnięte. Na ich dnie zebrały się wody opadowe tworząc małe jeziorka (miejscami o głębokości do 20 metrów).

Obelisk przy wjeździe do kamieniołomu „Barcza Wschodnia”. Stan z 15 maja 1998 roku.

Zarośnięte wnętrze kamieniołomu. Stan z 15 maja 1998 roku.

            Prace górnicze prowadzono na zachodnim krańcu Pasma Klonowskiego. Występowały tu jasnoszare, drobnoziarniste piaskowce kwarcytowe wczesnego dewonu (eifel) z przewarstwieniami iłowców i mułowców. W skałach tych spotykano wkładki piaskowców przepełnione muszelkami ramienionogów z rodzaju Spirifer (tzw. piaskowce spiriferowe).
W górnej części ścian kamieniołomów odsłaniały się niewielkie soczewki jasnozielonych tufitów (zigen). Powstały one z przeobrażenia popiołów kwaśnych skał magmowych. Głównym składnikiem tych skał był seladonit. Powstał on z rozkładu pierwotnego szkliwa magmowego.