CZERWONA GÓRA

            Na południowym zboczu Czerwonej Góry (320,0 metrów n. p. m.) znajduje się jeden z najstarszych w Górach Świętokrzyskich kamieniołomów. Eksploatację prowadzono w nim już w XVI wieku. Wydobywane tu zlepieńce zwane „Zygmuntowskimi” ponieważ wykonany z nich został cokół pierwszej kolumny króla Zygmunta III Wazy stojącej na Placu Zamkowym w Warszawie. Kolumna ta została zniszczona w czasie potopu szwedzkiego. Na SW ścianie kamieniołomu widać silnie rozwinięte zjawiska krasowe.

            Występują tu zlepieńce cechsztynu. Tworzą one ławice o miąższości do 5 metrów. Zapadają się one pod nieznacznym kątem na S. Zostały one pocięte licznymi uskokami o biegu N-S. Powstałe w ten sposób szczeliny zostały wypełnione kalcytem (tzw. „Różanka”).
Zlepieńce są skałami grubo-okruchowymi. Średnica tworzących je otoczaków zwykle waha się w granicach 3-6 centymetrów (maksymalnie do 80 centymetrów). Powstały one z obtoczenia okruchów ciemnoszarych lub szaroróżowych wapieni dewonu. Skały te występują bezpośrednio w spągu zlepieńców. Sporadycznie spotyka się otoczaki wapienie zdedolomityzowanych i czarnych wapieni mikrytowych a wyjątkowo również dolomitów. Widoczne są również fragmenty żył kalcytowych typu „Różanka” i brunatnych utworów naciekowych. Spoiwo stanowi mikrokrystaliczny kalcyt, minerały ilaste oraz hematyt i limonit. Te ostatnie nadają spoiwu charakterystyczną brązowo-czerwoną barwę.