W rejonie wsi Galmany prowadzono niegdyś intensywne prace górnicze związane z eksploatacją miejscowych złóż srebronośnych rud ołowiu. Pozostały po nich liczne zapadliska w miejscu dawnych szybików, hałdy i kilka sztolni.
W połowie XIX wieku na terenach dawnych prac górniczych w rejonie Galmanu, Ostrężnicy i Lgoty utworzono kopalnię galmanu „Katarzyna”. Jej pole górnicze miało powierzchnię 5 kilometrów kwadratowych. Przylegały do niego bezpośrednio pola „Stanislaus”, „Gluckauf” i „Barbara” o łącznej powierzchni 3 kilometrów kwadratowych. Eksploatację prowadzono w labiryncie podziemnych wyrobisk biegnących nieregularnie w różnych kierunkach. Były one prowadzone za napotkanymi skupieniami galmanu. Wyrobiska górnicze tworzyły cały labirynt W 1912 roku z powodu wyczerpania się znanych zasobów rud kopalnia została zamknięta.

Forma kryształów cerusytu z szybu „Przykra”.

Źródła: Borzęcki R. 1980-2011. Górnictwo kruszcowe w Polsce. Archiwum Muzeum Minerałów.

Dla lubiących wpisywanie wszystkiego ręcznie podaję poniżej pełny adres:

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY