Na NE od wsi eksploatowano niegdyś gliny ogniotrwałe. Działała tu kopalnia odkrywkowa „Edmund”. Obecnie wyrobisko jest zatopione.

            Złoża związane były z serią  śródlądowych osadów miocenu późnego. Seria ilasta miała zmienną miąższość od kilku do około 70 metrów (przeciętnie 25-40 metrów). Zalegające w jej obrębie iły były miejscami piaszczyste lub węgliste. W spągu serii ilastej zalegał jeden lub dwa pokłady węgla brunatnego przeciętnie o grubości kilku metrów każdy. Warstwy stropowe serii ilastej myły zwykle silnie glacitektonicznie zaburzone.
Iły ogniotrwałe zalegały zwykle nad lub pomiędzy pokładami węgla brunatnego. Rzadziej spotykano je poniżej pokładów węglowych. Nie występowały one w postaci jednolitego pokładu lecz tworzyły zmiennej grubości soczewki tkwiące wśród zwykłych iłów. Seria ilasta jest przykryta 10-20 metrowej miąższości nadkładem plejstoceńskich glin zwałowych oraz piasków i żwirów wodnolodowcowych. W nadkładzie tym znajdowano bryłki bursztynu.

Dla lubiących wpisywanie wszystkiego ręcznie podaję poniżej pełny adres:

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY