Na NW od wsi działał dawniej niewielki kamieniołom serpentynitu. W 1884 roku odkryto w nim żyłę nefrytu. W 1889 roku wydobyto tu blok nefrytowy o wadze ponad 2 ton.

Kamieniołom serpentynitu w Jordanowie. Stan z 12 czerwca 2010 roku.

            Żyła i gniazda nefrytu zalegają w obrębie tnącej serpentynity strefy tektonicznej odsłoniętej w zachodniej części wyrobiska.

            Aplity - tworzą żyły odsłaniające się na zachodniej ścianie wyrobiska. Są bardzo twardymi, drobnoziarnistymi skałami o barwie kremowej. Składają się z kwarcu, zoisytu, albitu, oligoklazu, tremolitu, diopsydu, prehnitu i grossularu. Najczęściej spotyka się aplity kwarcowo-albitowe i kwarcowo-zoisytowe. Niekiedy spotykano aplity wzbogacone w wezuwian. Występowały w nich drobne dobrze wykształcone, przezroczyste kryształki berylu. Na kontakcie najszerszej żyły aplitowej z leżącym niżej serpentynitem znajdowała się wąska strefa blaszkowego wermikulitu. Z występowaniem aplitów ściśle związana była również strefa nefrytowa.

            Nefryt - występował w około 0,5 metrowej miąższości strefie zalegającej na kontakcie z jasnymi aplitami w NW części wyrobiska. Był zbudowany ze spilśnionych włókienek tremolitu dzięki czemu charakteryzował się duża zwięzłością (trudno go rozbić młotkiem). Na świeżym przełamie niekiedy ujawniał swoją włóknistą postać. Widać tam było jasnozielone, przeświecające zadziory. Miał nierówną twardość (w niektórych miejscach dawał się zarysować nożem a w innych nie). Był ciemnozielony w różnych odcieniach. Często rozkładała się ona nierównomiernie w obrębie okazu. Lokalnie nefryt jordanowski wykazywał wybielenia lub zaróżowienia wywołane domieszką diopsydu lub zoisytu.
Nefryt powstał z przeobrażenia serpentynitów pod wpływem metasomatozy kontaktowej na jego kontakcie z żyłami aplitów. Proces ten spowodował przemianę występującego w serpentynitach diopsydu w tremolit. Na brzegach bloczki nefrytu były otoczone warstewkami białego talku.

            Pegmatyty - tworzyły gniazda w serpentynitach. Składały się z kwarcu, drobnoziarnistego albitu i blaszek jasnozielonego muskowitu. Sporadycznie pojawiały się w nich kryształy jasnozielonego berylu o długości do kilku centymetrów i średnicy do 0,5 centymetra i kryształy pomarańczowych granatów o średnicy do 0,5 milimetra. Akcesorycznie występował kolumbit, gahnit, cyrkon i jasnożółty fluoryt.

            Skała talkowo-chlorytowa - występowała na zachodniej ścianie wyrobiska. Była bardzo miękka i śliska w dotyku. Miała barwę jasnozieloną. Zawierała około 80% talku. Na brzegach stopniowo przechodziła w serpentynit.

Bloczki nefrytu, skały tremolitowo-diopsydowej i skały chlorytowej były otoczone cienkimi warstewkami białego talku. Na powierzchniach spękań aplitów i serpentynitów występowały naskorupienia bezbarwnego, przezroczystego hialitu. W serpentynitach odsłoniętych w północnej części wyrobiska występował opal. Był on przeświecający, bezbarwny lub zabarwiony na jasnożółto i miodowo z przewarstwieniami i smugami nieprzezroczystego opalu o barwie mlecznej.

Dla lubiących wpisywanie wszystkiego ręcznie podaję poniżej pełny adres:

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY