TARNOBRZEG

            Złoże siarki rodzimej rejonu Tarnobrzegu ciągnie się do Piaseczna na prawym brzegu Wisły (kopalnia odkrywkowa), poprzez Machów (kopalnia odkrywkowa), Jeziórko i Grębów (kopalnia otworowa), Jamnicę (rozpoznawane) i przygraniczną Basznię (rozpoznawane) poczym przechodzi na teren Ukrainy. W polskiej części ma szerokość do 5 kilometrów przy czym w najgrubszym, środkowym odcinku rozgałęzia się na południe.
W rejonie Piaseczna strop złoża występuje na głębokości 14,5 metra. Dalej ku wschodowi zapada się stopniowo i w okolicy Baszni zalega już na głębokości około 280 metrów. Miąższość wapieni siarkonośnych jest zmienna. W Piasecznie mają one średnio 7,0 metrów (maksymalnie 17,5 metra), w Machowie 10,3 metra (maksymalnie 18,0 metrów), w rejonie Jeziórko-Grębów 10,5 metra (maksymalnie 23,5 metra a w Jamnicy 10,6 metra (maksymalnie 26,95 metra). Średnia zawartość siarki w złożu wynosi około 27%. Osiarkowanie wapieni zmienia się zarówno w przekroju podłużnym jak i poprzecznym złoża. Średnio wynosi ono 27%. Największe koncentracje siarki stwierdzono na granicy złoża (w stropie lub spągu) na kontakcie stref osiarkowanych płonnymi wapieniami a najmniejsze na ich kontakcie z gipsami. Spadek osiadkowania stwierdzono również w miejscach gdzie w obrębie wapieni osiarkowanych występowały przerosty iłów, wapieni płonnych i gipsów. Na zewnątrz seria złożowa przechodzi w gipsy lub wapienie pogipsowe. Wewnątrz serii miejscami zalegały duże płaty wapieni płonnych wapieni pogipsowych i ostańce gipsu.
Wśród skał pogipsowych do 87% stanowią wapienie. Pozostałe 13% przypada na margle i margle ilaste.
Nadkład złoża stanowią iły miocenu o miąższości do 274 metrów i osady piaszczysto-gliniaste czwartorzędu których miąższość wzrasta od 17 metrów w okolicy Jeziórka do 23 metrów w rejonie Jamnicy.

.

            W rejonie Machowa eksploatowano złoże siarki rodzimej metodą odkrywkową.

Panorama  kopalni i zakładów przetwórstwa siarki w Machowie. Stan z 19 października 1993 roku.

Widok kopalni odkrywkowej w Machowie. Stan z 19 października 1993 roku.

Fragment ściany eksploatacyjnej. Stan z 19 października 1993 roku.

Hałda kopalni odkrywkowej. Stan z 19 października 1993 roku.

.

            W rejonie Jeziórka złoże siarki rodzimej eksploatowano metoda podziemnego wytopu. Otwory były wiercone na palnie sześciokąta. Część z nich służyła do wtłaczania pod ciśnieniem przegrzanej wody a część do wydobywania wytopionej siarki.

Głowica otworu eksploatacyjnego. Stan z 19 października 1993 roku.

             Zawartość siarki w złożu była tu najwyższa. Maksymalnie sięgała ona 32,5%)W szczelinach spękań zalegających w nadkładzie iłów w bezpośredniej bliskości złoża siarki występowały kryształy hauerytu. Miały one formę ośmiościanów lub dwunastościanów pentagonalnych. Powstały w wyniku reakcji przesączających się w dół szczelinami, wzbogaconych w mangan wód powierzchniowych z siarkowodorem wydobywającym się ze skał złożowych.